ပူဖောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ကြွေပစ္စည်းများသည် မည်သို့လုပ်ဆောင်ပါသနည်း။

အပူချိန်တည်ငြိမ်မှု - ပြင်းထန်သော အပူချိန်များတွင် အိုင်ဆူလေတာများ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မည်သို့ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သနည်း

အပူချိန်မြင့် ဖုန်းများ၊ မီးဖုတ်များနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်း လုပ်ငန်းစဉ်များတွင် တည်ငြိမ်မှု

စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာနေရာများတွင် အပူချိန်သည် ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် ၁၀၀၀ ကျော်လွန်သွားသောအခါ ဥပမာ- မီးဖိုများနှင့် မီးဖိုအမျိုးမျိုးတို့တွင် ပျက်စီးခြင်း (သို့) ခွန်အားဆုံးရှုံးခြင်းမရှိဘဲ အလွန်ပြင်းထန်သော အပူချိန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အထူးခြယ်လှယ်ပစ္စည်းများ လိုအပ်ပါသည်။ ကျောက်မီးသွေးအမျှင်များနှင့် မိကာပြားများကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် ဤနေရာတွင် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်ပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် အပူကို အလွန်နည်းပါးစွာ ပို့ဆောင်ပြီး ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် ၁၃၀၀ ခန့် (သို့) ထို့ထက်မြင့်မားသောအပူချိန်များတွင် မီးပျက်မှသာ မီးပျက်ပါမည်။ ဤပစ္စည်းများသည် မီးလျှံနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုကို ခံနိုင်ပြီး ပူပြင်းသောဧရိယာအပြင်ဘက်ရှိ အစိတ်အပိုင်းများသို့ အပူအလွန်အကျွံရောက်ရှိခြင်းကို ကာကွယ်ပေးကာ ကာလကြာရှည်စွာတွင် သတ္တုပျက်စီးခြင်း (သို့) ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် ကွဲအက်မှုများဖြစ်ပေါ်ခြင်းကဲ့သို့ အရေးကြီးပြဿနာများကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။ အစိုးရ၏ စွမ်းအင်အစီရင်ခံစာများမှ လတ်တလောလေ့လာမှုများအရ အရည်အသွေးကောင်းသော ခြယ်လှယ်ပစ္စည်းများသည် မီးဖိုများအတွင်းရှိ စွန့်ပစ်စွမ်းအင်ပမာဏကို ၁၅% မှ ၃၀% အထိ လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ ပျော်ဝင်နေသော သတ္တုများ (သို့) ကြွေပစ္စည်းထုတ်လုပ်ခြင်းလုပ်ငန်းများနှင့် ပတ်သက်သော လုပ်ငန်းစဉ်များတွင် ဝန်ဆောင်မှုဘဝတစ်လျှောက် အပူနှင့် အအေးပေးခြင်း ကိုယ်စီခံရသည့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင်ပါ ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော တည်ငြိမ်သော ခြယ်လှယ်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရန် အထူးအရေးကြီးပါသည်။

အေးခဲမှုနှင့် အပူချိန်နိမ့်တွင် ခံနိုင်ရည်ရှိမှု - အလွန်အေးသောနှင့် ဝေလမြောက်ဒေသဆိုင်ရာ အသုံးပြုမှုများအတွက်

အောက်ပိုင်း -196 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ရှိ အယ်လ်အန်ဂျီ (LNG) သို့မဟုတ် ဝက်ဝံခဲဒဏ်ကိုခံနိုင်ရည်ရှိသော အပူကာခြင်းကို အသုံးပြုသည့် အော်တာတစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ်၊ အပူကာပစ္စည်းများသည် အောက်ပိုင်းအပူချိန်များ၌ ကြွေးကြော်မှု၊ ရေခဲပေါ်လာမှုနှင့် အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုများကြောင့်ဖြစ်ပေါ်သော ဖိအားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမည်။ ဆဲလ်ပိတ်ထားသော အယ်လာစီတာများနှင့် အီရိုဂျယ်များကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် အပူချိန် -50°C အောက်သို့ ကျဆင်းသွားသည့်တိုင်အောင် ပျော့ပျောင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ကြီးမားသော အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ရာတွင် ကြောင်းကွဲခြင်းများ မဖြစ်ပေါ်စေဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ရေခဲကို တွန်းလှန်နိုင်သော အထူးပြုလုပ်ထားသည့် အလ пок်များသည် ရေခဲသေတ္တာများနှင့် ပင်လယ်ပြင်ရှိ ရေနံတူးစင်များကဲ့သို့ အရေးကြီးသောနေရာများတွင် ပိတ်ဆို့မှုများကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် အထောက်အကူပြုသည်။ ရေခဲနှင့် အအေးခံပြီး ပြန်ပူအားပြည့်သည့် သက်တမ်းများကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုသည် ပြင်ဆင်မှုအဖွဲ့များ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမည့် ကြိမ်နှုန်းကို သက်ရောက်မှုရှိစေသည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် NIST မှ ပြုလုပ်ခဲ့သော လေ့လာမှုအရ စံပြ freeze-thaw စမ်းသပ်မှုများကို မအောင်မြင်သော ပစ္စည်းများသည် ဤကဲ့သို့သော ခက်ထန်သည့် မြောက်ပိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အစားထိုးရန် ၄၀% ပိုမိုလိုအပ်လေ့ရှိသည်။ ပစ္စည်းများ၏ သက်တမ်းကို ကြာရှည်စေလိုသည့် အင်ဂျင်နီယာများအတွက် ရေကို တွန်းလှန်နိုင်သော ပစ္စည်းများနှင့် ရောစပ်ထားသည့် ပေါလီမာ ကွန်ပိုဆစ်များသည် ရေငွေ့များဝင်ရောက်၍ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရေခဲကြောင့် ပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်ရာတွင် နောက်ထပ်ကာကွယ်မှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ဒဏ်ခံနိုင်မှု - စွဲငြိမှု၊ ရေခဲနှင့် ဓာတ်ပေါက်ခြင်းများမှ အီလက်ထရစ်ကာကွယ်မှုပစ္စည်းများကို ကာကွယ်ခြင်း

ရေကို တွန်းလှန်နိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိ၊ ညစ်ညမ်းမှုများကို ဖယ်ရှားနိုင်မှုနှင့် ရေခဲမကပ်စေသည့် မျက်နှာပြင် အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်

ရေကို တွန်းလှန်နိုင်သည့် အထူးပြုလုပ်ထားသော အလ покဆီးများသည် ရေစုပုံမှုကို ကာကွယ်ပေးခြင်းဖြင့် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။ ထိုသို့သော ရေစုပုံမှုများသည် စွဲငြိမှုကို ပျက်စီးစေသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး စိုထိုင်းဆမြင့်မားသော ဧရိယာများ၊ ကမ်းရိုးတန်းများနှင့် အအေးဒဏ်ခံရသည့် ရာသီဥတုများတွင် အထူးသဖြင့် ဖြစ်ပေါ်တတ်ပါသည်။ ဤအထူးပြုလုပ်ထားသော မျက်နှာပြင်များသည် ရေငွေ့ကို တွန်းလှန်ခြင်းထက် ပိုမိုသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် လေထုတွင် ပါဝင်နေသော အမှိုက်အစအနများကို ဖယ်ရှားပေးပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မော်လီကျူးများ၏ အပြန်အလှန် လုပ်ဆောင်မှုကို ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ရေခဲကပ်ခြင်းကို ခက်ခဲစေပါသည်။ ရေသည် ပစ္စည်းများအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ပါက အီလက်ထရစ်ကာကွယ်မှုပစ္စည်းများအောက်တွင် ဓာတ်ပေါက်ခြင်း (CUI ဟု သိထားသော) ကို ကာကွယ်ပေးပြီး အချိန်ကြာလျှင် စနစ်များ ထိရောက်စွာ လည်ပတ်နိုင်စေပါသည်။ အထူးသဖြင့် ရေစိုခြင်းနှင့် ခြောက်သွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် ရေခဲများ ပေါ်ပေါက်ခြင်းများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်ပေါ်နေသော နေရာများတွင် အထူးအရေးပါပါသည်။

ပင်လယ်ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ကလိုရိုက်ဒ်ဒဏ်ခံနိုင်မှုနှင့် ဂလဗ်ဗနစ်ဓာတ်ပေါက်ခြင်းကို လျော့နည်းစေရန်

ကမ်းရိုးဒေသများနှင့် ပင်လယ်ပြင်ဒေသများမှ ဆားဓာတ်ပါသောလေထုသည် လေထုရှိ ကလိုရိုက်များကြောင့် အင်ဆူလေတာများအပေါ် အလွန်ကို သက်ရောက်မှုရှိပါသည်။ ဤပြဿနာ၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ပင်လယ်ရေလိုဏ်ခေါင်းများရှိ ဆားဓာတ်ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့်ဖြစ်သော ဂလ်ဗနစ် အချဉ်ဓာတ်တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပါသည်။ ကလိုရိုက်ဓာတ်စုပုံမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ကောင်းမွန်သော ကာကွယ်မှုကို ရရှိနိုင်ပါသည်။ အထူးအလွှာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မစုပ်ယူနိုင်သည့် ဖန်သက်သက် (cellular glass) သို့မဟုတ် ကယ်လ်စီယမ်ဆီလိကိတ်ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို စဉ်းစားပါ။ ထိုပစ္စည်းများကို မတူညီသော သတ္တုများကြားရှိ လျှပ်စစ်ဓာတုတုံ့ပြန်မှုများကို တားဆီးနိုင်သော ဉာဏ်ရည်မီ ဒိုင်အီလက်ထရစ်ဒီဇိုင်းများနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုပါ။ မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်ပါက ပစ္စည်းများ၏ သက်တမ်းကို အမှန်တကယ် များပြားစွာ တိုးတက်စေပါသည်။ ဥပမာ - ပင်လယ်ပြင်တွင်တပ်ဆင်ထားသော လေစွမ်းအင်တာဘိုင်းများရှိ နာကယ်(nacelle) ပစ္စည်းများကို ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် ပင်လယ်ရေကို အမြဲတမ်းထိတွေ့နေရသော ရေအောက်ပိုက်လိုင်းများကဲ့သို့သော လက်တွေ့အသုံးချမှုများကို စဉ်းစားပါ။ ပင်လယ်ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် သင့်တော်သော အင်ဆူလေးရှင်းများ အရေးပါမှုကို ဤအချက်များက ရှင်းလင်းစွာ ပြသပေးပါသည်။

ကြာရှည်ခံမှု - မီးခံနိုင်ရည်၊ UV တည်ငြိမ်မှုနှင့် အင်ဆူလေတာပစ္စည်းများ အသက်အရွယ်ရောက်ခြင်း

ကာဗွန်မျှင်၊ မိကာနှင့် အေရိုဂျယ်လ် အင်ဆူလေတာများအတွက် မီးခံနိုင်ရည်စံချိန်စံညွှန်းများ (ASTM E119, UL 94)

ကျေးမှုန့်အမျှင်၊ မိုက်ကာနှင့် အိုရိုဂျယ်လ်ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် ASTM E119 နှင့် UL 94 ကဲ့သို့သော မီးလုံးကျွမ်းမှုစမ်းသပ်မှုများကို အောင်မြင်စွာဖြတ်သန်းနိုင်ပါသည်။ ဤစံသတ်မှတ်ချက်များသည် မီးလောင်ပြားခြင်း၊ မီးခိုးထွက်ပေါ်ခြင်းနှင့် အပူချိန်မြင့်မားစွာကို ရေရှည်ထိတွေ့မှုအပေါ်တွင် ဖွဲ့စည်းပုံများ ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို စူးစမ်းစစ်ဆေးပါသည်။ ကျေးမှုန့်အမျှင်များသည် စင်တီဂရိဒ် ၁၀၀၀ အထက်တွင်ပါ အပူခံဂုဏ်သတ္တိများကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါသည်။ မိုက်ကာသည် မီးမလောင်စေသည့် သဘာဝအလွှာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဆီလီကိတ်များပါဝင်ပါသည်။ အိုရိုဂျယ်လ်များသည် သေးငယ်သောအပေါက်များနှင့် အလွန်ပေါ့ပါးမှုတို့ကြောင့် စင်တီဂရိဒ် ၁၂၀၀ ခန့်အထိ ကောင်းစွာအလုပ်လုပ်နိုင်ပါသည်။ ဤပစ္စည်းများကို အတူတကွအသုံးပြုပါက စံသတ်မှတ်ချက်များနှင့် မကိုက်ညီသော ပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မီးဘေးကြောင့်ဖြစ်ပေါ်သော ပစ္စည်းဆုံးရှုံးမှုကို သုံးပုံနှစ်ပုံခန့် လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းမီးဖိုများနှင့် လျှပ်စစ်သေတ္တာများကဲ့သို့ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းမှုသည် အရေးကြီးသောနေရာများတွင် ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးပါပါသည်။

ပေါလီမာအခြေပြု ကြိုးလုံချောင်းများ၏ အသွေးအဝါပြောင်းခြင်းနှင့် အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုများကို UV ရောင်ခြည်များက ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုရှိသလဲ

ပေါလီအီသီလင်နှင့် EPDM ကဲ့သို့သော ပေါလီမာများဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် ကွန်ဒပ်ကျူတာများသည် နေရောင်ခြည်နှင့် အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုများကို ကြာရှည်စွာထိတွေ့မိပါက အဓိကပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ဤပစ္စည်းများသည် UV ရောင်ခြည်အောက်တွင် ကြာမြင့်စွာရှိနေပါက ၎င်းတို့၏ မော်လီကျူးလာချိတ်ဆက်မှုများ ကွဲအက်လာပါသည်။ ထို့ကြောင့် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ၊ အရောင်ဖျော့ခြင်းများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဝန်တင်ခံနိုင်မှုသည် ဝန်ဆောင်မှုအတွက် ငါးနှစ်အတွင်း ၄၀% အထိ ကျဆင်းသွားနိုင်ပါသည်။ အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုများကလည်း ပြဿနာကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပါသည်။ ပြောင်းလဲကျဉ်းနှောင်းနေမှုများသည် အက်ကြောင်းငယ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုကြီးမားလာကာ ပစ္စည်း၏ လျှပ်စစ်ပျက်စီးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို အားနည်းစေပါသည်။ အချို့သော ထုတ်လုပ်သူများသည် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် HALS စတိတ်ဘိုင်လာဇာများကို ထည့်သွင်းကြပါသည်။ သို့သော် ပေါလီမာပစ္စည်းများအနက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် ပစ္စည်းများကိုပင် နေရောင်ခြည်အားကောင်းများ သို့မဟုတ် ကမ်းရိုးတန်းနီးခြင်းကဲ့သို့သော နေရာများတွင် ခန့်မှန်းခြေ ခုနစ်မှ တစ်ဆယ်နှစ်အတွင်း အစားထိုးရန် လိုအပ်ပါသည်။ ကျောက်ခဲနှင့် အဆင့်မြင့် ဆီလီကွန်ပစ္စည်းများသည် UV ထိတွေ့မှုကြောင့် ပျက်စီးခြင်းမရှိသောကြောင့် ပိုမိုကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ထိန်းသိမ်းမှုကုန်ကျစရိတ်ကို အရေးထားသည့် အပြင်ဘက်အသုံးပြုမှုများအတွက် ပိုမိုခိုင်ခံ့သော ရွေးချယ်မှုများဖြစ်ပါသည်။

ခက်ခဲသော ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများအတွက် ကြွင်းမျှင်များအတွက် ပစ္စည်းရွေးချယ်မှုအခြေခံကျော်

အကျော်အမြွေးပစ္စည်းကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရာတစ်ခု မဟုတ်ပါ။ ဤအရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ရာတွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အဓိက အချက်များစွာ ရှိပါသည်။ အပူချိန်လိုအပ်ချက်များဖြင့် စတင်ကြပါစို့။ မီးဖိုအတွင်းပိုင်းတွင် စက်လုံးဝန်းကျင်များတွင် အပူချိန် စင်တီဂရိတ် ၁၆၀၀ ခန့်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသော ကြွေထည်အမျှင်များကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို အပူချိန်မြင့်မားသော အသုံးပြုမှုများအတွက် အသုံးပြုပါသည်။ အခြားတစ်ဘက်တွင် ပေါလီအိုင်ဆိုဆိုင်ယန်းနိုက် (PIR) ကဲ့သို့သော အော်ဂဲနစ်ပျော်ရွှင်မှုရှိသော အသားအရည်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် စင်တီဂရိတ် ၁၀၀ အောက်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၀.၀၁၈ မှ ၀.၀၂၈ W အထိ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အပူဒဏ်ခံနိုင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါသည်။ နောက်ထပ်အချက်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများ ဖြစ်ပါသည်။ ပင်လယ်ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ကလိုရိုက်ဒ် ပိုးမွှားများကို ခုခံနိုင်သောကြောင့် မစုပ်ယူနိုင်သော ဆဲလ်လူလာ ဂျယ်လ်လားကို အထူးလိုအပ်ပါသည်။ အချို့သော အေးခဲနေသော နေရာများတွင် ရေခဲတင်မှုပြဿနာများကို ကာကွယ်ပေးသော ရေကိုမစုပ်ယူသော အီရိုဂျယ်များကို အသုံးပြုခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို ရရှိစေပါသည်။ ယာဉ်အင်ဂျင်နီယာအား အရေးကြီးသည်။ လူသွားလမ်းများတွင် လူသွားလမ်းများတွင် ပိုမိုခက်ခဲသော ကယ်လ်စီယမ် ဆီလီကိတ်ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းသည် လွယ်လွယ်နှင့် မကျိုးပဲ့နိုင်ပါသည်။ စက်ကိရိယာများကို တစ်ချိန်လုံး တုန်ခါမှုများခံနေရပါက စက်ကိရိယာများနှင့်အတူ ရွေ့လျားနိုင်ပြီး ပျက်စီးမသွားစေရန် ပျော့ပျောင်းသော မိုက်ခရိုပိုရပ်စ် အတိုင်းအတာများကို အသုံးပြုရန် ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မီးဘေးအန္တရာယ်နှင့် UV ကာကွယ်မှုကို မမေ့ပါနှင့်။ ASTM E119 နှင့် UL 94 စံနှုန်းများအရ စံပြုပြီး စမ်းသပ်မှုများကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကြွေထည်နှင့် ဆီလီကွန်အခြေပြု ထုတ်ကုန်များသည် ပုံမှန် ပေါ်လီမာပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မီးလောင်မှုများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ခုခံနိုင်ပြီး အချိန်ကြာလျှင် သူတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြောင်း ပြသပါသည်။ ဤပစ္စည်းများသည် လက်တွေ့အသုံးပြုမှုများတွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် ဖိအားများကို အမှန်တကယ် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ကို သေချာစေရန် ထုတ်လုပ်သူများ၏ ဆိုအပ်ချက်များကို ASTM အသေးစိတ်အချက်အလက်များနှင့် အမြဲစစ်ဆေးပါ။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

အပူချိန်မြင့်မားသော အကာအကွယ်အတွက် ဘယ်လိုပစ္စည်းများကို သင့်တော်ပါသလဲ။

အပူချိန်အလွန်မြင့်မားသော အခြေအနေမျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ပျက်စီးခြင်းမရှိစေဘဲ အပူချိန်မြင့်မားသော အကာအကွယ်အတွက် ကျောက်မုန်လားဖွဲ့များ၊ မိကာပြားများနှင့် အီရိုဂျယ်များကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် အထူးကောင်းမွန်ပါသည်။

အအေးဒဏ်ခံပစ္စည်းများသည် အအေးပိုင်းအခြေအနေများတွင် မည်သို့အလုပ်လုပ်ပါသနည်း။

အအေးပိုင်းအခြေအနေများတွင်ပင် ပုံသွင်းနိုင်မှုနှင့် အပြည့်အဝရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော အတွင်းထဲတွင် ပိတ်ဆို့ထားသော အယ်လာစီတာများနှင့် အီရိုဂျယ်များကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် ချောင်းကျိုးခြင်းနှင့် ရေခဲဖုံးခြင်းကဲ့သို့သော ပြဿနာများကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။

ပေါလီမာအခြေခံ အကာအကွယ်ပစ္စည်းများအတွက် UV တည်ငြိမ်မှုသည် အဘယ်ကြောင့်အရေးကြီးပါသနည်း။

UV တည်ငြိမ်မှုသည် ပေါလီမာအခြေခံ အကာအကွယ်ပစ္စည်းများအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြာရှည်စွာ UV အလင်းရောင်ကို ထိတွေ့မိပါက မော်လီကျူးချောင်းများကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး ပစ္စည်းပျက်စီးခြင်း၊ ကွဲအက်ခြင်းနှင့် ခံနိုင်ရည်ကျဆင်းခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။

ပင်လယ်ပတ်ဝန်းကျင် အသုံးပြုမှုအတွက် ဘယ်လိုပစ္စည်းများကို အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသလဲ။

ကလိုရိုက်အမျိုးအစား ဂလာနီက်ခ် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသောကြောင့် ကိုယ်ဝန်မပါသော ဆဲလ်ဂျားပြားများနှင့် ကာကွယ်ရေးအလွှာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကယ်လ်စီယမ်ဆီလိုက်ကို ပင်လယ်ပတ်ဝန်းကျင်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။