ວິທີຈັບຄູ່ອຸປະກອນເຊື່ອມຕໍ່ສຳລັບການກໍ່ສ້າງເສື້ອແຂວງໄຟຟ້າເປັນຈຳນວນຫຼາຍ?

ໜ້າທີ່ຫຼັກ ແລະ ການຈັດປະເພດຂອງອຸປະກອນເຊື່ອມຕໍ່

ບົດບາດດ້ານກົນສາດ: ອຸປະກອນເຊື່ອມຕໍ່ແບບຈຸດສິ້ນສຸດ, ແບບເຊື່ອມຕໍ່ແບບເທິງ, ແລະ ແບບເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ຮັບພາລະບາດ ໃນການຮັກສາຄວາມເປັນປະກົດຂອງລະບົບສົ່ງໄຟຟ້າ

ການຕິດຕັ້ງຂອງຂໍ້ຕໍ່ (Link fittings) ແມ່ນເປັນສ່ວນທີ່ສຳຄັນຫຼາຍໃນການຮັກສາຄວາມສະຖຽນຂອງລະບົບການຖ່າຍໂອນພະລັງງານ. ຂໍ້ຕໍ່ປາຍທີ່ຕາຍ (Dead end fittings) ເຮັດໜ້າທີ່ຢຸດລວມເສັ້ນໄຟຕົວນຳທີ່ປາຍຂອງມັນ ແລະ ຮັບແຮງດຶງທັງໝົດໂດຍບໍ່ເກີດການຫັກຫົ້າ. ຂໍ້ຕໍ່ເຊື່ອງ (Suspension fittings) ເຮັດໜ້າທີ່ຮັບນ້ຳໜັກຂອງເສັ້ນໄຟຕົວນຳລະຫວ່າງຫອນສົ່ງພະລັງງານ ໂດຍອະນຸຍາດໃຫ້ເສັ້ນໄຟເคลື່ອນໄຫວໄດ້ເລັກນ້ອຍເມື່ອອຸນຫະພູມປ່ຽນແປງ ຫຼື ເມື່ອມີລົມພາດເຂົ້າຢ່າງຮຸນແຮງ. ຂໍ້ຕໍ່ຄວາມຕຶງ (Strain fittings) ເຮັດໜ້າທີ່ຈັດການບ່ອນທີ່ເສັ້ນໄຟປ່ຽນທິດທາງ ຫຼື ມຸມເວົ້າ ໂດຍດູດຊຶມແຮງທີ່ເກີດຈາກການເຄື່ອນໄຫວໄປມາ (swaying) ອັນເກີດຈາກລົມຮຸນແຮງ ຫຼື ພາບເຫດການ 'galloping' ທີ່ບາງຄັ້ງເກີດຂຶ້ນກັບເສັ້ນໄຟຕົວນຳ. ຂໍ້ຕໍ່ທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ເຮັດວຽກຮ່ວມກັນເພື່ອປ້ອງກັນບັນຫາໃຫຍ່ໆໃນອະນາຄົດ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ຖ້າຂໍ້ຕໍ່ເຊື່ອງ (suspension fitting) ລົ້ມເຫຼວ, ມັນອາດຈະນຳໄປສູ່ບັນຫາຮ້າຍແຮງທີ່ເສັ້ນໄຟຕົວນຳເລີ່ມເຄື່ອນໄຫວໄປມາຢ່າງຮຸນແຮງໃນໄລຍະທາງທີ່ອາດຈະເກີນ 15 ແມັດເຕີ ຕາມການສຶກສາຈາກ 'Transmission Reference Book' ຂອງ EPRI.

ການສອດຄ່ອງຕາມມາດຕະຖານ: ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນລະຫວ່າງ GB/T 2314, IEC 61284, ແລະ IEEE 1138 ສຳລັບຂໍ້ຕໍ່ເຊື່ອມຕໍ່ (link fittings)

ແຕ່ລະເຂດມີກົດລະບຽບຂອງຕົນເອງໃນການຢືນຢັນຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສ່ວນປະກອບທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ ເນື່ອງຈາກສະພາບແວດລ້ອມ ແລະ ວິທີການນຳໃຊ້ທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຫຼາຍທົ່ວໂລກ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ມາດຕະຖານ GB/T 2314 ຕ້ອງການໃຫ້ອຸປະກອນທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ຕາມແຖວຝັ່ງທະເລຂອງຈີນຜ່ານການທົດສອບການກັດກິນຈາກຝົ່ງເກືອ (salt spray testing) ໃນເວລາຕິດຕໍ່ກັນເປັນເວລາ 500 ຊົ່ວໂມງ. ອີກອັນໜຶ່ງແມ່ນມາດຕະຖານ IEC 61284 ທີ່ເນັ້ນໃນການຄວບຄຸມຄ່າຄວາມຕ້ານທາງດ້ານຮັງສີ (radio interference voltages) ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຕ້ອງຮັກສາໃຫ້ຕ່ຳກວ່າ 500 ມິໂຄຣໂວລ໌ (microvolts) ເມື່ອຄວາມເຂັ້ມຂອງສາຍໄຟຟ້າ (electric fields) ເຂົ້າເຖິງ 1000 ກິໂລໂວລ໌ຕໍ່ແຕ່ລະເມັດ (kilovolts per meter). ແລະ ຢ່າເລີ່ມເວົ້າເຖິງມາດຕະຖານ IEEE 1138 ເລີຍ ເຊິ່ງຈະເອົາວັດສະດຸໄປທົດສອບການເຖົ້າຈາກແສງ UV ຢ່າງເຂັ້ມຂົ້ນ ເທົ່າກັບ 20 ປີໃນເຂດທະເລຊາຍ (desert) ຜ່ານການທົດສອບດ້ວຍແສງ xenon arc ໃນເວລາຍາວນານເຖິງ 3000 ຊົ່ວໂມງ. ຄວາມຕ້ອງການທີ່ແຕກຕ່າງກັນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ເປັນການສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ການກຳນົດຂໍ້ກຳນົດທີ່ຖືກຕ້ອງນັ້ນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍປານໃດເມື່ອເຮັດໂຄງການສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫຍ່ໆທົ່ວຫຼາຍປະເທດ.

ຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ດ້ານໄຟຟ້າ: ລະດັບຄວາມຕີ້ນ, ປະເພດຂອງສາຍນຳໄຟ, ແລະ ຂໍ້ກຳນົດການລ່ຽນ (Creepage Requirements)

ການອອກແບບການຄວບຄຸມແລະການລ້າງເພື່ອປ້ອງກັນການເກີດຄໍາສັ່ງຄອຣ໌ໂນ (Corona) ສຳລັບຂໍ້ຕໍ່ທີ່ໃຊ້ກັບລວມໄຟຟ້າ ACSR ແລະ ABC ທີ່ມີຄ່າຄວາມຕ້ານທາງໄຟຟ້າ 220 kV ຫຼື ສູງກວ່າ

ການເຮັດໃຫ້ລະບົບໄຟຟ້າເຮັດວຽກຮ່ວມກັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຂຶ້ນກັບການຈັດຄູ່ປັດໄຈຫຼາຍດ້ານໃນເວລາດຽວກັນ: ຄ່າຄວາມຕ້ານທີ່ເຮົາກຳລັງຈັດການ, ວັດສະດຸທີ່ໃຊ້ເປັນຕົວນຳໄຟ, ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ລ້ອມຮອບ. ເມື່ອເຮັດວຽກກັບລະບົບໄຟຟ້າຄວາມຕ້ານສູງເທິງ 220 kV ທີ່ໃຊ້ຕົວນຳໄຟປະເພດ ACSR ຫຼື ABC, ມີຄວາມຕ້ອງການຂັ້ນຕ່ຳສຸດຂອງໄລຍະທາງທີ່ໄຟຟ້າລົ້ນ (creepage distance) ປະມານ 25 ມີລີແມັດຕໍ່ 1 kV ໃນເຂດທີ່ມີບັນຫາມື້ນ (pollution) ຕາມມາດຕະຖານ IEC 60664. ເມື່ອຄວາມຕ້ານເທິງ 150 kV ຂຶ້ນໄປ, ການປ່ອຍໄຟຟ້າອອກ (corona discharge) ເລີ່ມເປັນບັນຫາທີ່ສຳຄັນ. ເພື່ອຕໍ່ຕ້ານບັນຫານີ້, ວິສະວະກອນຈຳເປັນຕ້ອງປັບພື້ນຜິວໃຫ້ເລີຍ ແລະ ເພີ່ມໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງຕົວນຳໄຟກັບອຸປະກອນຕ່າງໆ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນການຮີດີໂອຮີບັບ (radio interference) ທີ່ບໍ່ຕ້ອງການ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນການສູນເສຍພະລັງງານທີ່ສາມາດເຖິງ 3 ກິໂລວັດຕໍ່ກິໂລແມັດເມື່ອຄວາມຊື້ນສູງ. ການເລືອກວັດສະດຸກໍ່ມີຄວາມສຳຄັນເນື່ອງຈາກລາຍການທີ່ແຕກຕ່າງກັນຈະຂະຫຍາຍຕົວຕ່າງກັນເວລາຮ້ອນ. ອາລູມີເນີ້ມຂະຫຍາຍຕົວຫຼາຍກວ່າເຫຼັກປະມານ 30% ໃນສະພາບການທີ່ເຮັດວຽກ, ດັ່ງນັ້ນການອອກແບບທີ່ດີຈະປະກອບດ້ວຍການປັບໄລຍະຫ່າງທີ່ເໝາະສົມເປັນສ່ວນໜຶ່ງ. ອຸປະກອນເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ມີຄຸນນະພາບດີກໍ່ມີຄວາມສຳຄັນເຊັ່ນກັນ ເນື່ອງຈາກມັນຮັກສາຄຸນສົມບັດຂອງການເປັນສະຫຼັບ (insulation properties) ແລະ ຢຸດການເກີດໄຟຟ້າລົ້ນອອກ (flashovers) ທີ່ອາດເກີດອັນຕະລາຍ, ໂດຍເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນເປັນພິເສດໃນເຂດທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບທະເລ ເນື່ອງຈາກການເກີດຂຶ້ນຂອງເກືອ (salt buildup) ຈະເຮັດໃຫ້ການເສື່ອມສະພາບຂອງສະຫຼັບເກີດຂຶ້ນໄວຂຶ້ນຫຼາຍ.

ການຈັບຄູ່ແຮງທີ່ເກີດຈາກການໂຫຼດເຊິ່ງເປັນໄປຕາມກົດເກນ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງຕໍ່ສະພາບແວດລ້ອມຂອງຂໍ້ຕໍ່

ການປັບຄ່າປັດຈັຍແຮງໄຫຼນ (DLF) ສຳລັບການໂຫຼດຈາກລົມ-ນ້ຳກ້ອນຕາມເອກະສານ B ຂອງ IEC 61284

ການເຂົ້າໃຈແລະປະເມີນແຮງທີ່ເກີດຈາກການໂຫຼດຢ່າງຖືກຕ້ອງຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງໂຄງສ້າງໃນອະນາຄົດ. ປັດຈັຍແຮງໄຫຼນ (DLF) ແມ່ນບອກເຖິງປະລິມານຂອງຄວາມເຄັ່ງຕຶງເພີ່ມເຕີມທີ່ເກີດຈາກລົມ ແລະ ນ້ຳກ້ອນທີ່ມີຜົນຕໍ່ຂໍ້ຕໍ່ເຫຼົ່ານີ້. ອີງຕາມມາດຕະຖານໃນເອກະສານ B ຂອງ IEC 61284, ໃນເວລາທີ່ປັບຄ່າປັດຈັຍເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ຂໍ້ມູນສະພາບອາກາດທ້ອງຖິ່ນທີ່ແທ້ຈິງ, ໂດຍເປັນພິເສດຢ່າງຍິ່ງໃນເຂດທີ່ມີການປະກອບຕົວຂອງນ້ຳກ້ອນທີ່ມີລັດສະມີຫຼາຍກວ່າ 15 ມີລີແມັດ. ເປັນຕົ້ນ, ໃນເຂດພູເທືອກເທືອຍ ເທີບຽບກັບເຂດທີ່ແຫ້ງແລ້ງແລະເປັນທີ່ແຕ້ມ, ຄ່າ DLF ອາດຈະເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງ 2.5 ເທົ່າ. ສິ່ງນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ເຂົ້າໃຈໄດ້ດີ ເນື່ອງຈາກອຸປະກອນທີ່ຕິດຕັ້ງໃນເຂດພູເທືອກຕ້ອງຮັບມືກັບແຮງລວມຂອງລົມ ແລະ ນ້ຳກ້ອນທີ່ອາດຈະເກີນ 50 kN ກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມສະແດງເຖິງສັນຍານຂອງການສຶກສາ. ການຄຳນຶງເຖິງປັດໄຈທັງໝົດນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງຈະຊ່ວຍຮັກສາເຄືອຂ່າຍໄຟຟ້າໃຫ້ຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ເຖິງແມ່ນວ່າທຳມະຊາດຈະສົ່ງເອົາສິ່ງທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດມາເຖິງເຮົາ.

ຄວາມຕ້ານທານຂອງວັດສະດຸ: ເຫຼັກທີ່ຖືກຊຸບສັງกะສີຮ້ອນ ແລະ ວັດສະດຸປະສົມສະແຕນເລດສອງຊັ້ນ ສຳລັບເຂດທະເລ ແລະ ເຂດທີ່ມີການກັດກາຍສູງ

ຄວາມສາມາດຂອງວັດສະດຸໃນການຕ້ານທານການກັດກາຍຈະເປັນຕົວກຳນົດຫຼັກທີ່ສົ່ງຜົນຕໍ່ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງມັນເມື່ອນຳໄປໃຊ້ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຮຸນແຮງ. ການຊຸບສັງກະສີຮ້ອນໃຫ້ການປ້ອງກັນທີ່ດີໃນລາຄາທີ່ເໝາະສົມ, ໂດຍທົ່ວໄປຈະມີຊັ້ນສັງກະສີໆໜາປະມານ 85 ມິກໂຣນ. ນີ້ມັກຈະໝາຍເຖິງອາຍຸການໃຊ້ງານປະມານ 20 ປີກ່ອນທີ່ຈະຕ້ອງປ່ຽນໃໝ່ໃນສະພາບອາກາດປົກກະຕິ, ແຕ່ໃນເຂດທະເລອາຍຸການນີ້ຈະຫຼຸດລົງຢ່າງມີນັກ ເຫຼືອປະມານ 7 ຫາ 12 ປີ. ສຳລັບເຂດທີ່ມີອາກາດທີ່ມີເກືອສູງ ຫຼື ມີການສຳຜັດກັບເຄມີບໍລິສຸດ, ວັດສະດຸປະສົມສະແຕນເລດສອງຊັ້ນຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີກວ່າຫຼາຍ. ວັດສະດຸປະສົມເຫຼົ່ານີ້ຫຼຸດຜ່ອນບັນຫາການກັດກາຍລົງປະມານ 92% ເມື່ອທຽບກັບວັດສະດຸທີ່ຖືກຊຸບສັງກະສີປົກກະຕິ, ອີງຕາມການທົດສອບການກັດກາຍດ້ວຍເກືອທີ່ມາດຕະຖານ (salt spray tests) ເຊິ່ງຄ້າຍຄືກັບວິທີທົດສອບທີ່ເລື່ອນໄວຂຶ້ນຕາມມາດຕະຖານ ASTM B117.

ເຖິງແມ່ນວ່າຂໍ້ຕໍ່ສອງຊັ້ນຈະມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສູງຂຶ້ນປະມານ 20%, ແຕ່ການລົງທຶນນີ້ກໍຄຸ້ມຄ່າເມື່ອເວລາທີ່ຕ້ອງຢຸດການໃຊ້ງານເພື່ອປ່ຽນແທນເກີນກວ່າ 500,000 ໂດລາສະຫະລັດ—ເຊິ່ງເປັນສະຖານະການທີ່ເກີດຂຶ້ນບໍ່ໜ້ອຍໃນບໍລິເວນທີ່ຫ່າງໄກ ຫຼື ອອກໄປທາງທະເລ ໂດຍຂໍ້ຈຳກັດດ້ານການເຂົ້າເຖິງຈະເຮັດໃຫ້ຜົນກະທົບຈາກການຢຸດການໃຊ້ງານຮຸນແຮງຂຶ້ນ (EPRI 2023).

ການບູລະນາການລະບົບ: ການຈັດຕັ້ງໃຫ້ເຂົ້າກັນໄດ້ລະຫວ່າງຫອນ–ອຸປະກອນກັນໄຟຟ້າ–ຂໍ້ຕໍ່ເຊື່ອມຕໍ່

ຄວາມທົນທານຕໍ່ມຸມແລະຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ຂອງຂໍ້ຕໍ່ປະເພດ clevis ໃນການຈັດຕັ້ງທີ່ມີຫຼາຍສາຍ (ຕົວຢ່າງ: ສາຍຮູບ V, ສາຍຮູບ Y)

ການຈັດຕັ້ງຮູບຮ່າງໃຫ້ຖືກຕ້ອງລະຫວ່າງສ່ວນປະກອບຂອງເສົາ, ອຸປະກອນກັ້ນໄຟຟ້າ, ແລະ ສ່ວນທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນຫຼາຍໃນການປ້ອງກັນບັນຫາຄວາມບໍ່ສົມດຸນຂອງແຮງໂຫຼດໃນການຕິດຕັ້ງທີ່ສັບສົນເຊັ່ນ: ລະບົບ V-strings ຫຼື Y-strings. ອີງຕາມຄຳແນະນຳຂອງ IEC 61466-2, ຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງທາງມຸມທີ່ເກີນຈາກບວກຫຼືລົບ 1 ອົງສາ ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເຄັ່ນຕຶງທີ່ອັນຕະລາຍຕໍ່ສ່ວນກົງກາງຂອງອຸປະກອນກັ້ນໄຟຟ້າ, ໂດຍອາດເຂົ້າເຖິງຫຼາຍກວ່າ 20 MPa. ເພື່ອໃຫ້ແກນເຊື່ອມຕໍ່ປະເພດ clevis pins ໃຊ້ງານໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ມັນຈຳເປັນຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບມາດຕະຖານ ISO 2341-B. ເຖິງແຕ່ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄວາມສູງທີ່ນ້ອຍຫຼາຍ (ເກີນ 0.5 mm) ກໍຍັງສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດບັນຫາ, ໂດຍເປັນພິເສດໃນເຂດຖະໜົນຝັ່ງທະເລ ໂດຍທີ່ນ້ຳເຄື່ອງເກີດຈາກເກືອສາມາດເຮັດໃຫ້ການກັດກຣ່ອນເກີດຂື້ນໄວຂື້ນ. ການທົດສອບໃນສະພາບການຈິງ ບອກເຖິງວ່າ ການຈັດຕັ້ງທີ່ຖືກຕ້ອງລະຫວ່າງ clevis ແລະ ball sockets ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນການເສີຍຫາຍຂອງອຸປະກອນໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ປະມານ 38% ສຳລັບອຸປະກອນທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນມຸມທີ່ຕ່າງໆ. ໃນເວລາທີ່ປະກອບລະບົບເຫຼົ່ານີ້, ວິສະວະກອນຄວນກວດສອບຢູ່ເสมີວ່າ ແຜ່ນ yoke plates ມີຄວາມໜາພໍທີ່ຈະຕິດຕັ້ງໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນເບົາສັບຂອງອຸປະກອນກັ້ນໄຟຟ້າ, ໂດຍເປັນພິເສດເມື່ອມີການປະສົມຊິ້ນສ່ວນຈາກການຜະລິດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຊ່ອງຫວ່າງທີ່ເກີດຈາກການຂະຫຍາຍຕัวເນື່ອງຈາກອຸນຫະພູມ (thermal expansion gaps) ກໍຕ້ອງໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດ ເນື່ອງຈາກລວມເສັ້ນໄຟຟ້າສາມາດເคลື່ອນທີ່ໄດ້ຈົນເຖິງ 15 mm ໃນໄລຍະທີ່ອຸນຫະພູມປ່ຽນແປງຈາກ -40 ອົງສາເຊີເລັຍ ເຖິງ +80 ອົງສາເຊີເລັຍ, ໂດຍຍັງຮັກສາໄລຍະຫ່າງທີ່ເພີ່ຍງພໍ (creepage distances) ເພື່ອຄວາມປອດໄພ.

ຄຳຖາມທີ່ຖາມເລື້ອຍໆ ເກີ່ຍວກັບຂໍ້ຕໍ່

ປະເພດຫຼັກຂອງຂໍ້ຕໍ່ແມ່ນຫຍັງ, ແລະ ມັນເຮັດຫຍັງ?

ປະເພດຫຼັກຂອງຂໍ້ຕໍ່ແມ່ນຂໍ້ຕໍ່ສິ້ນສຸດ, ຂໍ້ຕໍ່ເຊື່ອມຕໍ່, ແລະ ຂໍ້ຕໍ່ຮັບແຮງດຶງ. ຂໍ້ຕໍ່ສິ້ນສຸດໃຊ້ເພື່ອຢຸດສາຍນຳໄຟ, ຂໍ້ຕໍ່ເຊື່ອມຕໍ່ຈັດສົ່ງນ້ຳໜັກລະຫວ່າງຫອລະເທິງ, ແລະ ຂໍ້ຕໍ່ຮັບແຮງດຶງຈັດການຄວາມເຄັ່ງຕຶງທີ່ມີທິດທາງຫຼື ມຸມເພື່ອຮັກສາຄວາມສະຖຽນຂອງລະບົບ.

ເປັນຫຍັງຂໍ້ຕໍ່ຈຶ່ງຕ້ອງມີມາດຕະຖານທີ່ເໝາະສົມຕາມແຕ່ລະເຂດ?

ແຕ່ລະເຂດມີສະພາບແວດລ້ອມທີ່ແຕກຕ່າງກັນເຊັ່ນ: ຄວາມເຄັມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ຫຼື ການສຳຜັດກັບແສງ UV. ການປະຕິບັດຕາມມາດຕະຖານເຊັ່ນ: GB/T 2314, IEC 61284, ຫຼື IEEE 1138 ສາມາດຮັບປະກັນຄວາມທົນທານ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຖືໄດ້ຂອງການປະຕິບັດງານ.

ລະບົບໄຟຟ້າຄວາມດັນສູງມີຜົນຕໍ່ການອອກແບບຂໍ້ຕໍ່ແນວໃດ?

ສຳລັບລະບົບທີ່ມີຄວາມດັນເກີນ 220 kV, ຂໍ້ຕໍ່ຕ້ອງຈັດການບັນຫາຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ການປ່ອຍແສງ (corona discharge), ອັດຕາການລົ້ນ (creepage distance), ແລະ ການຂະຫຍາຍຕົວຈາກຄວາມຮ້ອນ, ໂດຍໃຊ້ວັດສະດຸຄຸນນະພາບສູງເພື່ອປ້ອງກັນການລົ້ມເຫຼວທີ່ເກີດຈາກຄວາມເຄັງຂອງສະພາບແວດລ້ອມເຊັ່ນ: ຄວາມຊື້ນ ຫຼື ເກືອ.

ປັດໄຈໃດທີ່ສົ່ງຜົນຕໍ່ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງວັດສະດຸຂໍ້ຕໍ່?

ປະເພດວັດສະດຸ, ການຫຸ້ມຫໍ່, ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ໃຊ້ງານ ຈະກຳນົດອາຍຸການຂອງການຕິດຕັ້ງຂອງຂໍ້ຕໍ່. ວັດສະດຸທີ່ໄດ້ຮັບການຊຸບສັງกะສີດ້ວຍວິທີການຈຸ່ມຮ້ອນຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເຖິງ 20 ປີ ໃນສະພາບການປົກກະຕິ, ແຕ່ຈະເສື່ອມສະພາບໄວຂຶ້ນໃນເຂດທະເລ, ໃນຂະນະທີ່ເຫຼັກສະຕີນເລສສ໌ປະເພດ duplex ຈະໃຫ້ຄວາມທົນທານໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 25 ປີ ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີຄວາມກັດກາຍ.

ເປັນຫຍັງການຈັດຕັ້ງໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນໃນການຕິດຕັ້ງຂໍ້ຕໍ່?

ການຈັດຕັ້ງໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງຊິ້ນສ່ວນຈະເຮັດໃຫ້ແຮງທີ່ເກີດຂຶ້ນຖືກແຈກຢາຍຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ ແລະ ປ້ອງກັນການເສື່ອມສະພາບຂອງອຸປະກອນກ່ອນເວລາອັນຄວນ ອັນເກີດຈາກການຈັດຕັ້ງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງໃນແງ່ມຸມ, ການຂະຫຍາຍຕัวຈາກຄວາມຮ້ອນ, ຫຼື ຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ທີ່ບໍ່ດີຂອງຂໍ້ຕໍ່ປະເພດ clevis.