စပေဆာများသည် ရေနှင့်အစိုဓာတ်ကို မည်သို့ခံနိုင်ရည်ရှိသနည်း။

ပစ္စည်းဗေဒ - မီးခဲမဟုတ်သော စပေဆာများသည် ရေစိုနေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဘယ်ကြောင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သနည်း

ပင်လျှံရေတွင် ပေါ်လီမာ-ပေါင်းစပ် လျှပ်စစ်ဓာတ်ခွဲ တည်ငြိမ်မှု

မီတယ်မဟုတ်သော စပိန်ဆာများကို ရေကြည်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဓာတ်လိုက်ခြင်းပြဿနာများကို ကောင်းစွာခံနိုင်ရည်ရှိသော အထူးပေါ်လီမာပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပါသည်။ သံမဏိများသည် ဂလ်ဗာနစ်ဓာတ်ပြုမှုများကြောင့် ဆားငန်ရေနှင့် ဆိုးရွားစွာတုံ့ပြန်တတ်ပြီး ယင်းသည် သံချေးတက်စေကာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးစေပါသည်။ ဤပေါ်လီမာအစားထိုးပစ္စည်းများသည် ကလိုရိုက်ဒ် အိုင်းယွန်းများ မဖြတ်သန်းနိုင်သည့် မော်လီကျူးဖွဲ့စည်းပုံကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ကွန်ကရစ်ဖွဲ့စည်းပုံများတွင် ဘားများကို အားဖြည့်ခြင်းအတွက် အဓိကပြဿနာတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ ထို့အပြင် ရေအောက်တွင် ကာလရှည်ကြာစွာ တည်ရှိပြီးနောက်တွင်ပါ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါသည်။ ပေါ်လီမာစပိန်ဆာများသည် ရေအောက်အသုံးပြုမှုများတွင် အများအားဖြင့် ထုတ်လုပ်သူများက နှစ် ၅၀ ကျော်လွန်၍ ကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိကြောင်း သမုဒ္ဒရာ၏ အမှန်အကန်ကို အတုယူထားသော ထိန်းချုပ်ထားသည့် ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ပြုလုပ်သော စမ်းသပ်မှုများက ပြသထားပါသည်။ သို့သော် အချို့သော ကျွမ်းကျင်သူများက လက်တွေ့ကမ္ဘာ့စွမ်းဆောင်ရည်သည် ဓာတ်ခွဲခန်းရလဒ်များနှင့် တိကျစွာကိုက်ညီမည်ဟု မယုံကြည်ကြပါ။

ကလိုရိုက်ဒ်ပမာဏမြင့်မားသော ဧရိယာများတွင် မီတယ်မဟုတ်သော အစားထိုးပစ္စည်းများထက် ဂလ်ဗာနိုက်ထားသော သံမီတယ်စပိန်ဆာများ အဘယ်ကြောင့် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပျက်စီးခြင်းဖြစ်သနည်း

ကမ်းရိုးဒေသများ သို့မဟုတ် လမ်းပေါ်တွင် ဆားဓာတ်စုပုံနေသည့် တံတားများကဲ့သို့သော ကလိုရိုက်အောက်ဆိုဒ်ဓာတ်များ ကြွယ်ဝသော နေရာများတွင် ထားရှိပါက ဇင့်ဖြင့် အလွှာဖုံးထားသည့် သတ္တုစပ်အချောင်းများသည် ပို၍မြန်မြန်ပျက်စီးတတ်သည်။ ကာကွယ်ရေးဇင့်အလွှာသည် အစပိုင်းတွင် အောက်ခံသံမဏိကို ကာကွယ်ပေးသော်လည်း ပင်လယ်ရေငွေ့ သို့မဟုတ် စိုထိုင်းသော အခြေအနေများနှင့် ထိတွေ့ပါက အလွန်မြန်မြန်ပျက်စီးသွားတတ်သည်။ သုတေသနများအရ အတွင်းပိုင်းဒေသများတွင် အသုံးပြုသည့် အလားတူပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤစပ်အချောင်းများသည် ချောင်းခြင်းအနှုန်းသည် သုံးဆခန့်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဇင့်ဖြင့်ကာကွယ်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားပါက သံမဏိ၏ မူလအပိုင်းသည် ချောင်းလာပြီး ချောင်းခြင်းဖြစ်စဉ်မှ ဖိအားဖြစ်ပေါ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကွန်ကရစ်ဖွဲ့စည်းပုံများကို ကွဲအက်စေသည်။ သတ္တုမဟုတ်သော အစားထိုးပစ္စည်းများသည် ရေစုပ်ယူမှုကို သဘာဝအလျောက်ခုခံသည့် အထူးပေါလီမာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားစွာ အလုပ်လုပ်ကိုင်သည် (ရေစုပ်ယူမှု ၀.၈% အောက်)။ ဤပစ္စည်းများသည် ချောင်းခြင်းကိုဖြစ်စေသည့် လျှပ်စစ်ဓာတ်ခွဲတိုက်ပွဲဖြစ်စဉ်များကိုလည်း ရပ်တန့်စေသည်။ ကမ္ဘာ့ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည့် လက်တွေ့အခြေအနေများကို ကြည့်ပါက ရှင်းလင်းသော ပုံစံတစ်ခုကို တွေ့ရသည် - အများအားဖြင့် သတ္တုစပ်အချောင်းများကို ၇ မှ ၁၀ နှစ်တိုင်းတွင် အစားထိုးရန် လိုအပ်ပြီး ပလပ်စတစ်ပြားများမှာ နှစ် ၂၀ ကျော်လျှင်ပင် ဆက်လက်အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ရေခံအင်ဂျင်နီယာပညာ: ကွမ်းစိမ်းနှင့် နာနိုပြင်ဆင်ထားသော စပိန်ဆာဒီဇိုင်းများ

ရေကိုတွန်းလှန်သော ဆီလေးန်-ဆီလော့စ်ကွမ်းစိမ်းများ - ကပ်ဆွဲအားကို ၇၃% မြှင့်တင်ပေးခြင်း

ရေစိုမှုကို ထိတွေ့ရာတွင် အကွက်ချထားသောပစ္စည်းများ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် မျက်နှာပြင်အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်များ၏ နည်းပညာသစ်များကို အသုံးပြုနေကြသည်။ ဆီလေနှင့် ဆီလော့(စ်) တို့မှ ပြုလုပ်ထားသော နောက်ဆုံးပေါ် ရေကို တွန်းလှန်သည့် အလ пок်အလွှာများသည် ရေကို ကပ်ငြိစေခြင်းမှ ကင်းဝေးစေရန် မော်လီကျူးအဆင့်တွင် အတားအဆီးငယ်များကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ ဤအရာက ကျွန်ုပ်တို့ ဖြစ်စဉ်ကို ကာပိလာရီများဟု ခေါ်သော အဏုမြူအဆင့် မိုက်ခရိုစကုပ်ချ် လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ပစ္စည်းများအတွင်းသို့ ရေစုပ်ယူမှုကို အလွန်နည်းပါးစေပါသည်။ ပြီးခဲ့သောနှစ်က ထုတ်ဝေခဲ့သည့် အဆောက်အဦအပြင်ဘက် သုတေသနအစီရင်ခံစာတွင် ဖော်ပြထားသည့် စမ်းသပ်မှုများအရ ဤအထူးအလွှာများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မကုသထားသော မျက်နှာပြင်များထက် ပစ္စည်းများ၏ ရေစိုမှုကို ခုခံနိုင်မှုကို သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ပိုမိုတိုးတက်စေပါသည်။ ဤအရာက တည်ဆောက်ရေးအတွက် အဓိပ္ပါယ်ကား အဘယ်နည်း။ ကွန်ကရစ်ဖွဲ့စည်းပုံများအတွင်း ဆားနှင့် အညစ်အကြေးများ ပိုမိုနည်းပါးစွာ စုဝေးလာခြင်းဖြစ်ပြီး တံတားများ ပိုမိုကြာရှည်စွာ ရပ်တည်နိုင်စေပြီး ပင်လယ်ရေကာများကို တိုက်စားမှုမှ ကာကွယ်ပေးကာ ရေစိုမှုသည် အမြဲပြဿနာဖြစ်နေသော အောက်မြေအလုပ်များ၊ အမ်းများနှင့် အခြားအဆောက်အဦများ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။

နာနိုပြုပြင်ထားသော ပေါလီပရိုပလင်း အကွက်ချပစ္စည်းများ - ရေစုပ်ယူမှုကို <0.8% အထိ လျှော့ချ (ပုံမှန် 4.2% နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက)

ပစ္စည်းဗေဒနှင့် ဆိုင်သော မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သည့် တီထွင်မှုများကြောင့် နာနိုအဆင့် ပြုပြင်မှုများကို အသုံးပြု၍ ပစ္စည်းများသည် စိုထိုင်းဆကို ခံနိုင်ရည်ရှိလာပါသည်။ ထုတ်လုပ်သူများသည် ပိုလီပရိုပလင်းအတွင်းသို့ သီလီကာ၏ အလွန်သေးငယ်သော အမှုန့်များကို ထည့်သွင်းပေးပါက ရေကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ တွန်းလှန်နိုင်သည့် မျက်နှာပြင်များကို ဖန်တီးနိုင်ပါသည်။ ရေစုပ်ယူမှုသည် 0.8% အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး ယခင်က 4.2% ခန့်စုပ်ယူလေ့ရှိသော ပစ္စည်းဟောင်းများထက် ငါးဆခန့် ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ 2024 ASTM အစီရင်ခံစာက ဤတွေ့ရှိချက်များကို အတည်ပြုထားပါသည်။ ဤသို့ အထူးပြုပြင်ထားသော ပစ္စည်းများသည် ရေဖိအားကို ကြာရှည်စွာ ထိတွေ့မိပါကပင် တည်ငြိမ်မှုရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ရေအောက် (သို့) စိုစွတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများအတွက် ASTM စံ C1712 မှ သတ်မှတ်ထားသည့် လိုအပ်ချက်အားလုံးကို ပြည့်မီပါသည်။

မျက်နှာပြင် အင်ဂျင်နီယာပညာနှင့် ပစ္စည်းအလုံးစုံ ပြုပြင်မှုတို့ကို တွဲဖက်အသုံးပြုခြင်းသည် သမုဒ္ဒရာကမ္ဘာ၊ စွန့်ပစ်ရေစနစ်များနှင့် စိုထိုင်းမှုမြင့်မားသော အခြားပတ်ဝန်းကျင်များတွင် စပေ့ဆာများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ရရှိစေပါသည်။

လက်တွေ့အသုံးပြုမှုအတည်ပြုချက် - ရေအောက်နှင့် မြေအောက်တွင် အသုံးပြုသော စပေ့ဆာများ၏ ကာလရှည် စွမ်းဆောင်ရည်

ဟောင်ကောင်-ချူဟိုင်း-မကာအို တံတား - ပင်လယ်ရေထဲတွင် ၈ နှစ်ကြာ စုဆောင်းခဲ့သော ကွန်ကရစ် စပိန်ဆာများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်

ဟောင်ကောင်-ချူဟိုင်း-မကာအို တံတားသည် မီးခဲမဟုတ်သော စပိန်ဆာများ ပင်လယ်ရေပေါ်တွင် ခက်ခဲသော ပတ်ဝန်းကျင်အောက်တွင် မည်မျှကောင်းမွန်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိကြောင်း သက်သေပြနေပါသည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် ရေအောက်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ပေါလီမာပေါင်းစပ်စပိန်ဆာများသည် ဆားငန်ရေ၊ ပုံမှန် အကြိမ်ရောက်လာသော လှိုင်းတံပိုးများနှင့် ppm 35,000 ခန့်ရှိသော ကလိုရင်းဓာတ်များကို အမြဲတမ်း ထိတွေ့နေရပါသည်။ နှစ်များကြာ စစ်ဆေးမှုများအရ သံချေးတက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာများ လုံးဝမတွေ့ရှိရပါ၊ တံတားတစ်လျှောက်ရှိ အထောက်အထားများတွင် ၅၀ mm ကွန်ကရစ်အုပ်အလွှာများ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရှိနေပါသည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် သံမဏိစပိန်ဆာများကို စမ်းသပ်စဉ် အစောပိုင်းတွင်ပင် အပေါက်များ ပေါ်လာခဲ့သည့် အခြေအနေနှင့် ဆန့်ကျင်ဖြစ်နေပါသည်။ ဤအချက်များက အင်ဂျင်နီယာများအား အလားတူ စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသော ကမ်းရိုးဒေသ အခြေခံအဆောက်အအုံစီမံကိန်းများတွင် ဤပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရန် ယုံကြည်မှုရှိလာစေပါသည်။

• ရက်သတ္တပတ် ၈ နှစ်ကြာ ထိတွေ့ပြီးနောက် ဖိအားခံနိုင်ရည် ၉၈% ကျန်ရှိခြင်း
• ရေစိုခြင်းနှင့် ခြောက်သွေ့ခြင်းကို ထပ်တလဲလဲ ဖြတ်သန်းပေးပါကတောင် ၀.၅မီလီမီတာအောက် အရွယ်အစားပြောင်းလဲမှု
• ကွန်ကရစ်-စပိန်ဆာ အဆက်အသွယ်များတွင် ကလိုရိုက် ဝင်ရောက်မှုကို တိုင်းတာ၍ မရပါ

ဟိုက်ဒရိုစတက်တစ်ဖိအားအောက်တွင် အရွယ်အစားတည်ငြိမ်မှု - မြေအောက်အခြေခံအဆောက်အအုံများအတွက် ASTM C1712 နှင့်ကိုက်ညီခြင်း

မြေအောက်တွင် ဌာနေထားသော အခြေခံအဆောက်အအုံများအတွက် စပိန်ဆာများသည် ရေကြောင်းဖိအားများအောက်တွင် ပုံပျက်ခြင်းမှ ခုခံနိုင်ရမည်။ ASTM C1712 အရ စိုးစဉ်းမျှော်စမ်းသပ်မှုများက ၁၅မီတာရေအမြင့်ညီ ဖိအားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသောအခါ မာကျောသော စပိန်ဆာများသည် အရေးကြီးသော အရွယ်အစားကွာခြားချက်များကို ထိန်းသိမ်းထားကြောင်း အတည်ပြုပေးထားပါသည်။ အတည်ပြုတွေ့ရှိချက်များတွင် ပါဝင်သည်များမှာ-

• ၅၀၀နာရီကြာ ဖိအားဖြင့် စမ်းသပ်မှုပြုလုပ်ပြီးနောက် ±၀.၂% အသွေ့အဟောက် ချဲ့ထွင်မှု
• ရေအောက်တွင် ပိုက်လိုင်းများတွင် သံမဏိဘားများ တပ်ဆင်မှုအတွက် ကိုက်ညီမှု ၁၀၀%
• ကွန်ကရစ်-စပိန်ဆာ အဆက်အသွယ်များတွင် ရေဝင်သည့် လမ်းကြောင်း မဖြစ်ပေါ်ခြင်း

ဤရလဒ်များသည် ရေစွန့်ပစ်စနစ်၊ ပင်လယ်အောက်ပိုက်လိုင်းများနှင့် ဖိအားများရှိသော အခြားပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ရေရှည်တည်တံ့သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို အတည်ပြုပေးပါသည်။ အရွယ်အစားတည်ငြိမ်မှုသည် ဖွဲ့စည်းပုံပျက်စီးမှုကို တိုက်ရိုက်ကာကွယ်ပေးပြီး ဒီဇိုင်းသက်တမ်းအတွင်း ပြည့်ဝမှုကို သေချာစေပါသည်။

အမေးအဖြေများ

• ရေစိုနေသော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် မဲ့သော စပိန်ဆာများထက် အထည်မဟုတ်သော စပိန်ဆာများကို အဘယ်ကြောင့် ပိုမိုနှစ်သက်ကြသနည်း။

  အထည်မဟုတ်သော စပိန်ဆာများသည် ပေါလီမာပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး သတ္တုများထက် ဓာတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကလိုရိုက်ဒ် အိုးနများကို ပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိကာ ရေစိုနေသော အခြေအနေများတွင် ချော်ယွင်းမှုနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။

• ရေကို တွန်းလှန်နိုင်သော ပူးပေါင်းပစ္စည်းများက စပိန်ဆာ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မည်သို့ မြှင့်တင်ပေးသနည်း။

  ဆီလိန်းနှင့် ဆီလော့(စ်)ကဲ့သို့သော ရေကိုတွန်းလှန်နိုင်သော ပူးပေါင်းပစ္စည်းများသည် မော်လီကျူးအဆင့်တွင် ရေကို တွန်းလှန်ပေးကာ ပစ္စည်းများတွင် ရေစုပ်ယူမှုကို လျှော့ချပေးပြီး ၎င်းတို့၏ မပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။

• နာနိုပြင်ဆင်ထားသော ပေါလီပရိုပလင်း စပိန်ဆာများက မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါသနည်း။

  ဆီလီကာ အမှုန့်များ ထည့်သွင်းထားခြင်းကြောင့် ရေစုပ်ယူမှုနှုန်းများ သိသိသာသာ လျော့နည်းပြီး ရိုးရာပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စိုထိုင်းဆကို ပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိစေပါသည်။

• အထည်မဟုတ်သော စပိန်ဆာများကို လက်တွေ့အသုံးချမှုများအတွက် အတည်ပြုထားပါသလား။

  ဟုတ်ပါသည်၊ ဟောင်ကောင်-ချူဟိုင်း-မကာအို တံတားကဲ့သို့ လေ့လာမှုများနှင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာ့စီမံကိန်းများသည် ပင်လယ်ရေဝါယာကြိုးပတ်ဝန်းကျင်များတွင် သံမမှီသော ကွန်ကရစ်ကိုယ်ထည်များသည် ဖွဲ့စည်းပုံအဆင်အပြေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိကြောင်း ပြသပါသည်။